Durdum bir vakit, arkamdaki kalabalığa baktım son kez.
İçimde garip bir şarkı, sırtımda ayrılık hırkası. Asam da yoktu elimde ama sanırsın dilimde var bir peygamber sabrı.
İlerliyorum…

Güzel bir ruh hali bu, onca haksızlıkların karşısında. Haklı bir ilerleme, aldırmadan bir başınalığıma; aldırmadan yalnız ölümlerin acı bir şarkı yazdıracağına.

Kararlıyım, içimdeki renklerle, dilimdeki cümlelerle ve hayalimdeki yer ile sımsıkı sarılıp güzel bir yaşama tablosu oluşturmaya.
Kararlıyım uzaktan bakmaya, içimde gökyüzünü taşıyan kalbime iyi davranmaya.
Kararlıyım, sonsuz şiirin noktası dahi olsam varacağım yerde, ilerleyeceğim doğru bildiğim bu yolda..
Bana sanat yakışır, insan en çok sanatla barışır üzüldükçe içindeki çocuk…

Merhaba sanat, merhaba sanat dosttu…