Nereye gitsem,  hep bir gurbet
hep bir özlem  kokusu…
Yüreğim tutturmuş bir gitme havası.
gözlerim yaslı, müjgan çeker perdesini
Nerede ?
Kiminle?
Aç mıdır?
Susuz mudur?
yağmur yağar, kar yağar da üşür mü?  Hastalanır yorgan,  döşek yatar mı?
Yüreğim tutturmuş bir gitme havası.
Vuslata gidip kollarımı açıp ben geldim deyip uzun – uzun sarıp ,

başını bağrıma basıp

ellerimi saçlarında gezdirip sevesim

ve öylece kalasım var…

Yüreğim tutturmuş bir kavuşma havası.
Durağı olmayan, sonu gelmeyen,
yolun yolcusu ben.
Maksat bir yere ulaşmak,
birine kavuşmak  değil di elbet,
Beni harap eden içimdeki sese divane kendimi bulmak…
Yüreğim tutturmuş ara bul havası.
Nasıl – Nerede unuttum ?
bulsam  kayıp yitik  beni

Bundandır avare – avare gezişlerim

bundandır Mevla’ya aşklarım

Bir yere sığmaz çılgınlıklarım, çığlıklarım

yaş dolu gülüşlerim,bundandır hasretle iç çekişlerim…

Yüreğim tutturmuş, bir gitme havası.

Avatar

Yazan:

Hatice Işık

Hatice ışık, 8 Mart 1974’ te Muş’un Varto ilçesinde doğdu. 1 yaşından 43 yaşına kadar Kocaeli'nde yaşadı.  Ortaöğretim 'ini İzmit'te yaptı, uzun yıllar Tüpraş Rafineri Koç holding bünyesinde çalıştı, 3 yıl İzmir de kaldı. Şuan hayatını Aydın'ın Didim ilçesinde idame etmekte. Çocukluğunda kendince gizli gizli şiirler yazarken ’’Ahmet Arif'in Hasretinden Prangalar Eskittim ’’ şiir kitabı ile tanıştı bu şaire hayranlık duyarak şiirle duygu ve düşüncelerini daha çok anlatmaya başladı.
’’ Bir şair, bir yazar değilim, henüz çok acemi emeklemekteyim’’