Şiir

Yokluğunla Karşılıklı

Uyuyunca geçmeyen yaralar açtın.
Yaralar acırdı, sen bana hiç acımadın.

Ne yaptıysam sana kendimi anlatamadım.
Üzerine titredim, üşüyorum sandın.

Morluklar eskiden dizlerimde toplanırdı.
Şimdi göz altlarımda izi oldu yılların.

Firar etti bedenimden sol yanım.
Ellerine kokusu sinmiş başka saçların.

Ben tırnaklarımla etlerimi kazıdım.
Sen dağ olsan dayanamaz, çatlardın.

Yeryüzündeki tüm sesleri suturur adın.
Sen beni görmeden kestirip attın.

Ömrümü karanlıklarda harcadım.
Gözlerimi kör eder senin ışığın.

Sohbet ediyoruz, yokluğunla karşılıklı.
Yanımda olabilirdin, bir kere dönüp baksaydın.

Geçmek bilmeyen yaralarımı henüz sardım.
Kanayan senmişsin gibi bakma öyle dargın.

Kendi cehennemimi tek başıma yaşadım.
Korkutmaz beni yalandan dumanların.

Bu acı diz boyuydu, şimdi boyumu aştı.
Bıraktım ben de, artık gidecek yolum kalmadı.

,

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

error: Content is protected !!