I 

 

Sevgilim, 

Sana bu saatten sonra ne desem anlamsız 

Çünkü çoktan uçup gittin kalbimden 

Özgürsün artık, 

Mutlu olmak için  

Sensizlikte açan bir karanlıkta yaşarım 

Senin mutluluğuna değer… 

 

Ama sevgilim, 

Bazı şeyler artık o kadar soyut ki 

Mesela sen, o kadar bulanıksın ki 

Göremiyorum seni,  

Neredesin, ne yapıyorsun bilmiyorum 

Benden gittiğinde yitirmiştin önemini  

Ama yine de sensiz yaşayamıyorum 

 

Sensiz doğan bir gün 

En acı karanlıktan daha karanlık sevgilim 

Ruhumda bir hissizlik hissediyorum 

Yokluğun dünyaya sığmıyor 

Gözlerinin noksanlığı hayatımı bitiriyor sevgilim 

Ellerini seni görmeden de kalbimde hissedecek kadar çok sevmiştim seni 

Hislerimi kırmak için kalbimi benden aldın 

 

Önemli değildi yaşattıkların 

Soğukluğun ve sıcaklığın birbiriyle yarışıyordu 

Biliyorum sevgilim, 

Hissettiklerini biliyorum 

Sevemiyordun beni bir türlü 

İç savaşında kendine yenilmiştin 

Anlayabiliyorum… 

 

Biliyor musun sevgilim 

Seni bu kadar çok sevdiğim için 

Kendimden nefret ediyorum 

Hislerimi kurmalı bir oyuncağa çevirip 

Üç yaşında bir çocuğa vermiş olmak 

İçimi o kadar yakıyor ki sevgilim 

Bunu anlatmaya kelimeler yetmez 

Fakat biliyorum ki sen anlayacaksın 

Anlayacaksın ama… 

Kulakların yine kendi sesinden başka bir şey duymayacak 

 

Kızgın değilim yine de 

Kendinde değildin belki, bilmiyorum 

Bende olmadığındansa bir o kadar emindim 

Keşke gitseydin diyemedim sana yıllarca 

Keşke deseydim… 

 

Yaktın canımı bir kere 

İsteyerek ya da yanlışlıkla 

Ama bilir misin  

Yaralı bir kurt intikamını almadan durmazmış… 

 

Senden son birkaç isteğim var her şeye rağmen 

Arama bir daha beni, 

Yüzümü de unut 

Hatta biliyor musun 

Beni hiç tanımamış gibi davran 

 

Neden diye sorma bana 

Bunları sen istedin 

İstediğin dünyada mutlu ol istedim… 

 

Ama bir neden istersen sevgilim, 

Sen benim kanayan tek yaramsın 

Kalbimde açan son güneşimsin 

Ve sen sevgilim… 

Ve sen, beni öldürensin 

 …

II 

Mutlulukla dolu kederini yaşa doya doya 

Yalnızlığında, yalnız olmayacaksın yine de 

Sevgim, seni her zaman takip edecek…     

 

Aklından çıkmayacağım bir ömür 

Fakat sen bende yaşamayacaksın 

Kanadı kırık bir kuş gibisin artık 

Yalpalayarak uçmaya devam edeceksin 

 

Özlemeyeceğim seni bir daha 

Anı bile olamayacaksın hayatımda 

Benden nefret edebilirsin 

Önemi yok bu saatten sonra 

 

Bilmeni isterim ki 

Uzaklarda olsan da benden 

Sessiz bir sensizlikte olacağım  

Ellerinden uzakta sonsuz bir acı içinde 

Yaşattıklarının ağırlığı altında kalırken 

Beni kendinden nefret ettirdiğin için 

Tebrik edeceğim seni… 

Avatar

Yazan:

Ozan Saraçlar

Ozan Saraçlar, 26 Ekim 2002 tarihinde İstanbul'da dünyaya gelmiştir. Lise eğitimini Çevre Koleji'nde tamamlamıştır. Üniversite eğitimine Bahçeşehir Üniversitesi Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler bölümünde devam eden Ozan Saraçlar, daha önce yazdığı Cambios En El Sistema Educativo Escolar başlıklı yazısı ile UNESCO tarafından sertifika ile ödüllendirilmiştir. İngilizce, Türkçe ve İspanyolca dillerinde yazı çalışmaları bulunmaktadır.