• Sanat,  Şiir

    Sesler ve Teller

    Teller, acının sesini dinliyordu   Sesler ise çaresiz telleri anıyordu  Sessiz gecenin serin saatleri artık yordu  Sanki üst üste gelmiş yıllar adeta bir ordu    Her geçen yıl bir ruhun içinde bir anı   Ruhun telleri acımaz unutur elleri  Kaldırımların sustuğu yerde açan gülleri  Hatırlamak gibi geçen giden bir son anı    Sesler, ardı arkası gelmez bir şekilde yankılanır  Ve sessizliğin ölümünde bir ışık aydınlanır  Güller topraktan çıkmış, sonsuzluğun yolunda  Susan tellerdeki kuşların cıvıltısı kimin umurunda    “Susarak aradığın geceler senin miydi biliyor muydun? Düşündüğün her gece, aklında yankılanan her ses ve sana kendini gösterdiği her aydınlık; hiçbiri senin değildi. Sen onun ruhunda yürüyen hiçler alemindeki bir yolcu olarak yaşıyordun ve sen…

  • Öykü,  Psikoloji,  Sanat

    İçten Kanayan Yaralar Zehirler

    Bizim gibi kalbinde yarayla doğanlar bilirler yaşadıklarımızı. Sevginin insanın içine işleyen bir zehir oluşunu yaşamışızdır hepimiz bir gün. Ellerimiz, kalbimiz, gözlerimiz ve daha fazla parçamız, en az bir kere acı çekmemiş midir? Hissetmemiş miyizdir acaba öldüğümüzü içten içe? Kendimizle baş başa kaldığımız dakikaları değerlendirmeyi düşünürken nasıl bir acı çekmiş olduğumuzu düşünüyoruz aslında her geçen dakikanın içinde. Bu his, içimizi kemiren, bizi günden güne yıldırmaktaydı. İnsanları tanımıyor olduğumuz hissini damarlarımıza aşılıyordu bir yandan da. Güneşin batmadığı ilişkilere güneş olanların bile hayatınızı koskocaman bir karanlığın içine bıraktığı günleri yaşıyorsunuz belki de sizler de. Bu zehri paylaşan paydaşlarız aslında hepimiz, biz insanlar, ne yazıktır ki böyle şanssızızdır. Aslında ben de öyle bir yaralı…

error: Kopyalanmaz, çoğaltılmaz, emeğe saygı!!