• Şiir

    Tebrik

    I    Sevgilim,  Sana bu saatten sonra ne desem anlamsız  Çünkü çoktan uçup gittin kalbimden  Özgürsün artık,  Mutlu olmak için   Sensizlikte açan bir karanlıkta yaşarım  Senin mutluluğuna değer…    Ama sevgilim,  Bazı şeyler artık o kadar soyut ki  Mesela sen, o kadar bulanıksın ki  Göremiyorum seni,   Neredesin, ne yapıyorsun bilmiyorum  Benden gittiğinde yitirmiştin önemini   Ama yine de sensiz yaşayamıyorum    Sensiz doğan bir gün  En acı karanlıktan daha karanlık sevgilim  Ruhumda bir hissizlik hissediyorum  Yokluğun dünyaya sığmıyor  Gözlerinin noksanlığı hayatımı bitiriyor sevgilim  Ellerini seni görmeden de kalbimde hissedecek kadar çok sevmiştim seni  Hislerimi kırmak için kalbimi benden aldın    Önemli değildi yaşattıkların  Soğukluğun ve sıcaklığın birbiriyle yarışıyordu  Biliyorum sevgilim,  Hissettiklerini…

  • Deneme,  Toplum

    Mucizelere Koştuğunda

    İnsan bu, umutlanır, sever, bağlanır, acı çeker. Hayal kırıklığına uğrar her ay hayal kurdukça. Anlam yüklediği her şey anlamsızlaştırır onu. Kendini kaybeder zaman içerisinde. Ya insan insanı anlamaz. Ya insan çok yaşadığından insanlığa inanmak istemez. İnsanız sonuçta, en insan noktamızdan kırıldık. İnsanlar bu kadar önemli midir, belki. Kalp kırılır mı her söze. Her söze değil. Kırıldıysa kalbin bildiği bir konu vardır mutlaka. İnsanız sonuçta. Biz ne kadar gözle görsek, söylenenlere inansak ta suskunluktadır gerçekler. İşte sevgi meselesinde en susan en sevendir. İnsanlar gider, ihanet etmek için yaratılmışlardır. İnsanlar kendi hayatlarını bırakıp senin hayatını yönetmeye çalışırlar. Suç hep sende bilir misin? Onlara bu kadar anlam yükleyen de sensin. Senin güzelim hayatına…

  • Öykü,  Sanat

    Mutluluyken Vedalaşmak

    Lise yıllarımın başlarındayken kendi halinde ve çevresinde az insan olan ve kendisini gönül meselelerine kaptırmış biri değildim. Daha böyle yakın olarak nitelendirebileceğim arkadaşlarımla her lise öğrencisinin yaptığı şeyleri yapardım. Birini sevmeyi aslında hiç düşünmemiştim, nedendir bilmiyorum. Pişman olmaktan korkarak yaşayan biri olmadığım gibi bir o kadar da sevip kendime yakın gördüğüm kişileri kaybetmekten hep korkardım. Kız arkadaşlarım yok değildi ama arkadaş gözüyle bakmanın ötesine geçtiğim biri var mıydı işte onu bilmiyordum. Dedim ya, sevdiklerimi kaybetmekten hep korktum diye. Demeseydim dediğim yıllara girdiğimi anladığımda çok geç olmuştu. Korktuğum iki şey de başıma gelmişti. Biri zaten sevdiğim birini kaybetmekti, öbürü de birini sevmek. İnsan sevmekten neden korksun ki ya da birini neden…

error: Kopyalanmaz, çoğaltılmaz, emeğe saygı!!