Sen bu şiirlerimi bu satırlarımı bu mısralarımı okurken
Ben çok uzaklarda olacağım belki de yakınlarda  belki de hiç bilmediğim yerlerde
Bilmiyorsun di mi bu ikimizin karanlık dünyasını güneş gibi aydınlatan aşkı,beni unutamadığını,  pişmanlıklarını ya da benim mutluluğumun hikayesi
Hatırlamıyor musun seninle gençliğimizi
Hatırlamak istemezsin

Ne başlangıçları, ne aşkları, ne ayrılıkları, ne pişmanlıkları şiirlerimde anlatacağım belki bu sen değilsin anlattığım?
Hayatın gerçeğini,
Düşünüp de yazamadığını,
Hissedip de aramadığını,
Vazgeçtiklerini vazgeçişlerini,
Kaybettiklerini…

Neleri bırakmış olacağım sende?
Mutluluk gözyaşları izler yaralar bereler yürek yanığı…

Birlikte yürüdüğümüz sokaklarda
Birlikte oturup içtiğimiz kahvenin tadını
Birlikte izlediğimiz filmin adını
Hatırlıyor musun bilmem
Beni özlüyor musun bilmem
Özlesen de farkında değilsin
Bende neler kaybettiğini bilmiyorum
Beni sevdiğini bilsem de sen bir hiçsin
Çünkü hiçbir zaman anlayamadın anlayamazsın da

Yağmurlar,
Karlar,
Meltem rüzgarları,
Denizin dalgaları,
Gökyüzünün mavisi
Beni hatırlatacak
Şiirlerde şarkılarda adım geçecek
Ama sen beni hatırladıkça yüreğin sızlar mı bilmem….

Meltem Güdemezoğlu

Yazan:

Meltem Güdemezoğlu

10 Haziran 1988’de Gaziantep’te gözlerimi dünyaya açtım, Serebral Palsiliyim. Eğitimimi Mersin Çağ Üniversitesi'nde tamamladım. Kamuda devlet memuru olarak görev yapıyorum. Şiir yazmaya lise yıllarımda başladım. Hayat ne kadar, zorluklarla dolu olsa da; her ne kadar engeller çıksa da, hiçbir zaman boyun eğmeden dimdik ayakta durarak, hayata hep pozitif baktım. Hayat kahve gibidir, bazen şekerli bazen az şekerli,  bazen sade ve acıdır; ama tatlandırmasını bilirsen, o zaman hayat her şeye rağmen yaşamaya değer...  Şiir yazmayı okumayı severim. Dünyayı umut ışığı, iyilik, sevgi ve aşk kurtaracak..