Şiir

Saat 11.10

Saat 11.10, yine karşımdasın

Gözün gözüme paralel

 

Seni yine çok seviyorum, her zamanki gibi

Sen beni sevemiyorsun, sevmiyorsun

 

Özlüyorum, yüreğimden vurulmuşum

Hançerlenmişim, kalbime mil çekmişler

 

Yine senden başkası yok, olamıyor

Her saat seninle akıyor

 

Saat 11.10, yine çok güzelsin

Zamanın çok ötesinde güzelsin

 

Büyülenmiş bir hayalperestim

Önümü göremiyorum, göstermiyorsun

 

Beni bana vermiyorsun, belki kaçmayayım diye

Elektromanyetik bir aşkın bileşenleri gibiyiz

 

Uzaktasın, yaklaşıyorum; uzaklaşıyorum, yakınlaşıyorsun

Seni itsem de itemiyorum

 

Saat 11.10, yine seni seviyorum

Sonsuzluğun saatine kadar kalbimde seninle yaşayacağım

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

error: Content is protected !!