Mümkünmüş gibi gösteriyor

yarattığım tanrısallığı keşfetmeyi

yüreğimin derinliklerinde en heyecanlı çizgileri çizmeyi
tepeden tırnağa
sevinçten acıya
çığlıktan çığlığa
yarattıklarımdan bir tanesi yalnız yaşıyormuşçasına
ve insanlar bu kıvrımları doldururcasına yavaştan
boşlukta
meyillisiyiz perperişan varlıklara
oysa bir merhaba bedeldir bin yıla
bitmenin, yeniden doğuşun tükenmişliği içinde
en çokta yaşarken yapıyoruz ya
gözlerimiz mi? Tavana dikili duruyorlar
sonra döndürüyorlar bakışlarını
yüzümüzdeki çizgileri izliyorlar
pencere önünde
bilmeden aralık tutuyoruz sakladıklarımızı
asılıp kalıyoruz, seven seviyor
görenler umursamıyor halimizi
ama bizler de yaşıyor gibi değiliz hani
gelip geçiciyiz hayat için
cansızlığa karışan çocuk sesleri değil de
mendilin arasına sıkılmış iç bunaltıcı kokular değil de
ayıpladığımız evren ve kainat için
ölüyüz hepimiz
Avatar

Yazan:

Ezo İdil Çöl

Ezo İdil Çöl. 19 yaşında, Adana'da yaşıyor. Bir çok dergide eserleri yayınlandı, bir çok dergiye de şiirleri kabul edildi.