“Gün turunç battı”

Güneş güzelliğiyle renga – reng

Turunç saçlarını toplayıp

Selam verip, çekip gitti

Yıldızlar, tek -tek

Düşmeye başladı, saçlarımıza

Ardından dolunay, başını  uzatıp

Göz kırptı, ikimize gülümseyerek

Bir halı gibi , serdi yakamozu deryaya

Yaktığımız ateşin alevi vururken, yüzümüze…

Deniz’in kıyıya vuran, şarkısını dinledik.

Anlık hüzünlendik,

Bir damla  yaş aktı, yanaklarımızdan

Uzaklara bakıp, vuslat için selam gönderdik.

Huşu içinde tek kelime etmeden

Dinlendirdik kederimizi

Bu eşsiz sehirin hakkını

Yalın ve çıplak ayaklarımızla

Kumsala silinmeyecek anılar verdik

Sen – Ben ; İyileştirdik ruhumuzu

unuttuk bir an için her şeyi

Bıraktık kendimizi

Denizin,  ritim tutmuş hışırtısına

Suskun -sessiz ,Yanı başımızda duran

Bizi güldüren kahramanlarımızla

Biten güne kadeh kaldırdık.

Aşık olduk

Gün turunç battı manzarasına.

 

Hatice ışık.

Avatar

Yazan:

Hatice Işık

Hatice ışık, 8 Mart 1974’ te Muş’un Varto ilçesinde doğdu. 1 yaşından 43 yaşına kadar Kocaeli'nde yaşadı.  Ortaöğretim 'ini İzmit'te yaptı, uzun yıllar Tüpraş Rafineri Koç holding bünyesinde çalıştı, 3 yıl İzmir de kaldı. Şuan hayatını Aydın'ın Didim ilçesinde idame etmekte. Çocukluğunda kendince gizli gizli şiirler yazarken ’’Ahmet Arif'in Hasretinden Prangalar Eskittim ’’ şiir kitabı ile tanıştı bu şaire hayranlık duyarak şiirle duygu ve düşüncelerini daha çok anlatmaya başladı.
’’ Bir şair, bir yazar değilim, henüz çok acemi emeklemekteyim’’