“Çiçek Tarlası Çocukları”

Çiçek tarlalarında dolaşır,

Saçlarımıza taçlar takardık.

Ot kokulu çimenlere yuvarlanır,

ağaçlara sarılıp , saklanırdık.

Masal gibi düşler kurar, birbirimize anlatırdık.

Buğday  yeşiline dokunur,  başağa meftun, allı gelinciğe rastlardık.

Mutlu oyunlar  içine düşer kaybolurduk,

ayağımız takılır dizlerimiz kanardı,

yüreğimiz yerine,tenimiz acırdı.

Gülen şarkılar söyler, ayışığı gibi parlardık…

Umut yeşerir, büyürdü  arkadaki gönül bahçemizde

Dört yapraklı yoncanın uğuruna inanır,

Uğur böceği uçurup terlik- papuç dilerdik.

Aşk (ı) papatya yapraklarında,

Seviyor, sevmiyor tartardık.

Masumduk…

Çiçek tarlası çocuklarıydık.

 

Avatar

Yazan:

Hatice Işık

Hatice ışık, 8 Mart 1974’ te Muş’un Varto ilçesinde doğdu. 1 yaşından 43 yaşına kadar Kocaeli'nde yaşadı.  Ortaöğretim 'ini İzmit'te yaptı, uzun yıllar Tüpraş Rafineri Koç holding bünyesinde çalıştı, işi gereği 3 yıl İzmir de kaldı. Şuan hayatını Aydın'ın Didim ilçesinde idame etmekte. Çocukluğunda kendince gizli gizli şiirler yazarken ’’Ahmet Arif'in Hasretinden Prangalar Eskittim ’’ şiir kitabı ile tanıştı bu şaire hayranlık duyarak şiirle duygu ve düşüncelerini daha çok anlatmaya başladı.
’’ Bir şair, bir yazar değilim, henüz çok acemi emeklemekteyim’’