Hayat bizi kendimize çıkaran bir yoldur ya durursun, ya dans edersin.

Gösteriliyor: 1 - 24 of 28 Sonuçlar
Öykü Sanat

Bir Bardak Su

-Hep mutsuzsun. Benimle bir sorunun mu var gerçekten anlayamıyorum. Şaşırdığı bir durum değildi. Hayatı boyunca kimse onu anlayamamıştı zaten. Yine de bir umut onu anlayacak insanın karşısına çıkmasını bekliyordu. Anlatarak değil, susarak anlaşılmak istiyordu. Bakışından veyahut da gözlerinin dalıp gitmesinden anlaşılmak istiyordu. Hiçbir zaman bir şeyler anlatmak ona cazip gelmemişti. Yine anlatmadı. Bak benim canım …

Öykü Sanat Şiir

Bir Şehri Sevmek Gibi Aşk!

Bir şehri sevmek gibi aşk. Ağaçlarını, yollarını, kuşlarını, rüzgarını ve hatta hasretle baharını bekleyen aşıklarını.Bir vapur iskelesinde sevdiğini beklemek gibi… Bir kuş heyecanı kalbimde. Nefes almaya devam etsem hissedilecek, dursam nefesim kesilecek. Bir şarkının mısralarında sürpriz notaların nameleri gibi özlemek bir şehri. Sırf seni sevdiğim için beklemek ve hisssetmek şehri… Şehirin ruhunda yaşamak, kalbinde nefes …

Öykü

Sihirbazın Çırağı

SİHİRBAZIN ÇIRAĞI Zamanın birinde bir saray varmış. Bu sarayda gaddar mı gaddar bir kral ve kraliçe yaşarmış. En ufak bir hatayı bile affetmez asıp keserlermiş. Günün birinde kral ve kraliçenin nur topu gibi bir kızları olmuş. Kızlarına Elisa adını vermişler. O kadar masum ve güzel yüzlüymüş ki bakan bir daha bakıyormuş. Gel zaman git zaman …

Öykü Sanat

Nedensiz…

Hayatı sesimde yaşıyorum, benliğimden taşıyorum sonrasında. Sığamıyorum içime, çekip gitmek istiyorum buralardan. Uzaklara, çok uzaklara, herkesten ve her şeyden uzaklara gitmek istiyorum. Gitmek istiyorum ama gidemiyorum. Gidemiyorum işte, nedensizce.   Kalbimdeki boşluğu iliklerimde hissediyorum artık, ağır geliyor, çok çok ağır… Yapamıyorum, dayanamıyorum böyle yaşamaya. Camdan aşağı baktığım her dakika ölümümün oradan olacakmış gibi gelmesi artık …

Öykü Sanat

Güçlü Kalmak

Güçlü durmaya çalışmak. Sanki yaratılışımdan itibaren bana verilmiş bir görevdi bu. Benim canım yanmaz, içim sızlamaz, gözyaşım akmazmış gibi. Ağlayan palyaçoyu bilir misiniz, bir yansıması da benim işte. Herkesi güldüren ben, günün sonunda yorganımı üzerime çekip hıçkırıklara boğuluyorum. Ne zaman bir olay olsa hep ben soğukkanlı olmak zorundaydım. Üzüleni ben teselli etmeliydim, sevincini kontrol edemeyeni …

Deneme Öykü

İç Dünyama Sesleniş

Bazen bir gece çiziyorum kendime, içinde nedensiz bir çaresizlik var. Çiziyorum işte… zevk mi, acı çekmek mi adını koyamadan çiziyorum. Duramıyorum ki, kendimi tutamıyorum bunu yapmadan. Neden gece çizer insan, neden kendisini bir karanlığa gömer, neden koyu bir perdenin arkasında olmak ister, neden, neden?.. Bunları gerçekten düşünmeli miyim onu bile bilmiyorum. Bilmediğim bu dünyayı yaşamaktaki …

Öykü

Rüya

“Uyan, gözlerini aç ve karanlığa can ver…” Her sabah olduğu gibi, bu sabah da aynı cümle kulağımdaydı. Saat; son birkaç günde olduğundan farksız, yani gece üç sularıydı. O saatlerin insanda ne uyandırdığını biliyorum ve evet o uyandırdığı şey belki de benim çok yakınımdaydı. Gecenin bu saatinde, böyle iç ürpertici bir fısıltıyla uyanmayı elbette kimse istemez, …

Öykü Sanat Şiir

Bir Ayrılık Hikayesi

Battı derken hayata doğan güneş   Karanlığın son titreyişindeki bir eş   Umutların tükendiği o noktada   Işıkların vurmadığı denizdeki son ada      Seni tanıdığım o anı    Akıldan atmak mümkün mü o zamanı   Bazen öyle zamanlar olur ki   En güzel kırılma noktası hayattaki      Gözlerindeki ürkek ama derin bakışa   Kapılmamak ne mümkün bu akışa   Bakmak vardı gülüşündeki sevince   …

Öykü

Ayna

Zamanın en noksanındaydım. Kaderim tükenmişliğin vermiş olduğu girdabın tünelinde, çığlığımı sessizliğimle boğarcasına huzur bulduğum odamda asılı duran aynaya bakıyordum. Üzerimde yılların hüznü, dimağımda anamın sütü olan kücücük bir yavruydum. Anamın saçlarımı okşayışı, banyodan çıkarken sarı tarakla saçımı tarayışı ve her ah dediğimde tarakla kafama vuruşu , dizinde yatırışı, ağladığımda ” oy gülüm yine niye ağlisan …

Öykü

Ormandaki Bebek

Kırmızılar ve Maviler ülkeleri arasında yıllardır süregelen korkunç savaşın 8.yılıydı. Gökyüzünde kara bulutlar dolaşıyor, her tarafı sis kaplıyordu. Gökyüzünü sarıp sarmalayan bulutlar yüzünden yakında sağlam bir yağmur yağması bekleniyordu. Hava şartları sebebiyle iki taraf da bir günlüğüne ateşkes yapmayı kabul etmişti. Her iki cephede de askerler yemeklerini yiyor, içkilerini içiyor ve yüreklerinden hiç koparamadıkları sevdiklerine …

Öykü Sanat

Kırgınlıklar da Konuşur…

Dayanamıyorum, bu kez olmuyordu. İçimde bir huzursuzluk vardı, atamıyordum dışarı… Kime gideceğimi, sarılacağımı bilmediğim bir gecenin içindeydim yine. Biliyorum, çaresizim ve bunu kabul ediyorum. Bu hayat bana ağır işte! Ruhumun esintisi beni sürekli oradan oraya savuruyor, görmüyorsunuz. Görmüyor da değilsiniz, görmek istemiyorsunuz. Bu hikayenin sonu böyle bitecekti madem, neden bu kadar his yaşandı? Cevabı olmayan …

Öykü Sanat Şiir

Kalp Sesinde Kırıklık

“Bazen hissederiz nefes almak bile içimizi yakar. Geride kalanların harladığı bir ateş, yavaş yavaş ruhumuzda hakimiyet kurmaya başlar. Dayanamadığımızı sanırız, pes etmeye yaklaşırız, yolun sonunu göremeyeceğimizi düşünmeye başlarız. Bir şeyin eksikliği bizi durdurup başladığımız noktaya geri çekmeye başlar ve akıntı gibi sürükler. İçinden çıkmak istesek de başaramayız.”    Fark ediyordum günden güne  Nefesim bu yola …

Öykü Sanat

Anlatsam Duyar Mısın?

Soruyorum sana, Dinler miydin anlattıklarımı? Hiç konuşmadan ama, sadece susarak ve gözlerime bakarak, beni anlamaya çalışarak dinleyecektin. Bütün bunları hiç zorlanmadan yapamayacaktın ki, anlatmam için bir neden sunmadın bana. Yaptırmadığın bir şey için gelip beni sorumlu tuttun. Neden? Sana bir çiçek alıp geldiğimde ya da gözlerine bakıp güzel cümleler sarf ettiğimde hep daha fazlasını isteyerek …

Öykü Sanat

Mutluyken Vedalaşmak

Lise yıllarımın başlarındayken kendi halinde ve çevresinde az insan olan ve kendisini gönül meselelerine kaptırmış biri değildim. Daha böyle yakın olarak nitelendirebileceğim arkadaşlarımla her lise öğrencisinin yaptığı şeyleri yapardım. Birini sevmeyi aslında hiç düşünmemiştim, nedendir bilmiyorum. Pişman olmaktan korkarak yaşayan biri olmadığım gibi bir o kadar da sevip kendime yakın gördüğüm kişileri kaybetmekten hep korkardım. …

Öykü Psikoloji Sanat

Karanlık Dünya’nın Yaraları

“Kendi karanlığımda bırakın beni!” bu serzenişi tanıdınız mı? Muhtemelen hayır, tanıyamadınız. Hiçbirimiz tanıyamadık demek daha doğru olur. Bu serzeniş, ruhunda yaraları olanların serzenişidir. Sokak serserisi olmuş hayallerin, elden ele gezen acıların veya anıların bize sessiz haykırışlarıdır. Ama biz bunları tanımayız ki… İnsanlık işte ne kadar da korkak bir tanım. Elimizde olsa ne kadar da isteriz …

Öykü Psikoloji

Elveda Acınası Dünya

Soğuk ve rüzgârlı bir sabaha uyandım yine. Bir insan, kendini ne kadar sorgulamak istemezse ben şu an o kadar sorgulamak istiyordum. Gözlerimi her kapadığımda gözümün önünde canlanan şeyler beni artık bıktırmıştı, bunun bir sonu olmak zorundaydı ya da gelmeliydi. “Yeter” diye iç çekmek, yaşamaktan zordu. Kendimi sizin yerinize koyup dünyayı dışarıdan izlemeyi denedim ama başaramadım. …

Öykü Psikoloji Sanat

İçten Kanayan Yaralar Zehirler

Bizim gibi kalbinde yarayla doğanlar bilirler yaşadıklarımızı. Sevginin insanın içine işleyen bir zehir oluşunu yaşamışızdır hepimiz bir gün. Ellerimiz, kalbimiz, gözlerimiz ve daha fazla parçamız, en az bir kere acı çekmemiş midir? Hissetmemiş miyizdir acaba öldüğümüzü içten içe? Kendimizle baş başa kaldığımız dakikaları değerlendirmeyi düşünürken nasıl bir acı çekmiş olduğumuzu düşünüyoruz aslında her geçen dakikanın …

Öykü

KARŞILAŞMALIYIZ SENİNLE

Dünyaya masumane şekilde gözümüzü açtığımız andaÇığlıklar bütün bir koridoru kaplayıp ilk tokadı yediğimiz o zamanda karşılaşmalıyız seninle  Dizimize bakıp kan gördüğümüzde, ilk yaramızı, kalbimize düşen ilk gözyaşı damlasını hissettiğimizde karşılaşmalıyız meselaSabahları okula birlikte geç kalırken, teneffüste kantin sırasında beklerken karşılaşmalıyız seninleEve dönüp çantamızı atarken televizyon koltuğuna kumandayı ararken karşılaşmalıyızAynı lisede yan yana merdivenlerden çıkarken, derste …

Deneme Öykü Sanat

Sonsuzluk Sesleri

Kulağımın dibinde bir sürü ses vardı, hepsi birbirine benzeyen bir sürü ve birbirine karışan ses. Hangisi kimin sesiydi seçemiyordum. Kalabalığın içinde kaybolmaya başlamıştım, buraya ait değildim, olamazdım. Olamazdım ama neredeydim ki? Nereye ait olduğumu bile bilmiyorum. Kim olduğumu bilmiyorum. Nereli olduğumu veya nerede olduğumu da… Cidden kimdim ki ben? Nereye giden bir yolcuydum acaba? Her …

Öykü

Okunmuş Kitaplar

Oldu beri ikinci el kitap satın almayı adet edinmişimdir. Önceleri öğrenci harçlığım kısıtlı olduğu için, sonradan da bunu bir şekilde hobi haline getirdiğim için. İlginç anılar da biriktirdim. Mesela bir gün havalı bir ödül almış bir kitapla ilgili bir habere rastladım. Kitabın ödüle layık görülmesi ile ilgili yapılan açıklamada yazarın anlatım tekniği öne çıkarılıyordu. Artık …

Öykü

KÜFLENMİŞ CÜMLELER

Amansız bir çağın sessiz bir hastalığını taşıyorum bencilliğimde. Benliğimin umudunu yitirdiği beyazlıklarda hülyalara dalıyorum. Bütün şarkıların içinde saklı kalan hayatımın beni olmadığım bir insan yapması gerçekten korkutucu mu? Aslında uzun zamandır içimdeki ben’e sormadığım bir acıyı yaşıyorum. Ruhum ruhsuzluğumun sembolik bir karakterini yaratıyor. İnsanlığın doğayla savaşındaki acısı gerçekten göğü mü delecek. Gecelerimin bir kadına hayat …

Eleştiri Felsefe Öykü Psikoloji Toplum

Tanı Beni

Kahveyi genellikle yarım bırakırım, domatesin kabuklarını soymayı sevmem, yemek yaparken elimi tuza değdirmem, tuzluğu tercih ederim. Kesme tahtasını kullanabileceğim her şeyi kesmeyi severim. Sakarlık göbek adım. Ne evi severim ne dışarısını, ait değilim hiçbir yere. Özellikle kendi içime. İnsanlara neşeli, kendime olabildiğince asiyim. Toplumun düşünceleriyle savaş halindeyim. Görüp öğrendikçe artan bir nefretim. Ve çoğunlukla kaçarım …

Öykü

KALLİOPE’YE MEKTUP

Bütün ihtişamımla sesleniyorum sana. Gözümün görmediği yerlerin özleminden haber vererek. Hayatın dünyanın ötesinde bir gezegende devam etmesinin endişesini taşıyarak yürüyorum. Boşluğun boş bulunduğu dağlardan intihar ettiği bir zamanda tanıdım seni.  Ben elimdeki kitapların ağırlığından ve acılarımın sebepsizliğinden yürüyemezken sen kanatlarım oldun. Duyduğum ya da duymaktan korktuğum seslerin ötesinde bir yerde yaşamaya başlamışsın. Ben anlamak istemedikçe …

Öykü

AŞKIN KAF DAĞI

  “Saatin kaç olduğunun pekte önemi yoktur buralarda. Hayat zulme karşı bir direniş gösteriyordu. Elimizden bir şey gelmeyen bir yığın insandık sadece. Gülmeyi unutup, ağlamaya yüz tutmuş binlerce insan. Ben de o zulümle yüzleşen onlarcasından biriyim. Şair yürekli bir subaydım. Ta ki hayatın kamçısını yiyene kadar. Hayat bize savaşın en yoğun döneminde bir darbe indirdi. …

error: Kopyalanmaz, çoğaltılmaz, emeğe saygı!!