Öykü,  Şiir

Bir Ayrılık Hikayesi-3

Bir hüzün hikayesi başlar 

Serpilir rüyalarda çakıllı taşlar 

İçine işler yine o şarkı 

Olur adeta boynunda bir atkı

 

Ayrılıklar dile kolay 

Sen farklı bir olay 

Gidişin sanki bir atlı 

Ne güzel özetlemiş Yahya Kemal Beyatlı 

 

“Birçok gidenin her biri memnun ki yerinden, 

  Birçok seneler geçti; dönen yok seferinden.” 

 

Hayatım seninle kazanmış ününü 

Gerek var mıydı ki hatırlamaya dünü 

Seni bırakırken aşkın mezarında 

Yazılırdı bazı dizeler taşında 

 

“Neyi yaşadın ki unutasın 

  Ya da neyden korktun ki kaçasın 

  Gün gelir, geç olur ama anlarsın…” 

 

Ama her hikâye mutlu sonla bitmez 

Giden hayaller, umutlar geri dönmez 

Sana yazılan dizelerin anlamı gitmez 

Yanan karamsar meşale hayat boyu sönmez 

 

Zamanla anlamı azalır günlerin 

Niye hâlâ aklındadır dünlerin 

Yaşadın onca anı 

Unutamadın mı biriken o kanı 

 

Son bir umut der yazarsın 

Ama bilmeden kuyunu kazarsın 

Sessizliğin sensizliği en derini aşar 

Tek bir bakışınla bir deniz taşar 

 

Tahayyül etmesi bile güç bir hayat 

Sendin bu hayattaki tek sanat 

Bıraktın geriye bir kırık kanat 

Yine de yaramı tek sen kanat 

 

Hep bir yerde yanan o fener 

Derinlerde, derinlerde, en derinlerde 

Yüreğindeki o son kederde 

Sonsuzluğun sembolü olan o fener 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

error: Content is protected !!