Öykü,  Şiir

Bir Ayrılık Hikayesi-1

Battı derken hayata doğan güneş
Karanlığın son titreyişindeki bir eş
Umutların tükendiği o noktada
Işıkların vurmadığı denizdeki son ada

Seni tanıdığım o anı
Akıldan atmak mümkün mü o zamanı
Bazen öyle zamanlar olur ki
En güzel kırılma noktası hayattaki

Gözlerindeki ürkek ama derin bakışa
Kapılmamak ne mümkün bu akışa
Bakmak vardı gülüşündeki sevince
Ne güzeldi seni öyle sevince

Çaresizliğin dörtlüğü yazılır
Umutların anlamıyla anılır
Seni yaşamak bir sızı
Seni sevmekse yaşamak bir imkansızı

Ne mümkün unutmak gözünü
Beklerken o acılı günü
Bir derin acı vurur kapıya
Yazılır dizeler anlam vermek için bu acıya

“Sensizliğin yolları, ölümün sessizliğini yakar 
  Sana gelmek için bir nehir akar.” 

Seninle geçti günlerim, gecelerim; belki aylar, bilinmeyen zamanlar
Dönüp desen de gelmez bu yolun sonu, düşünür müsün ki kalp ne anlar?
Sensiz hayat kaybetmiş bile anlamını. Ağlamak bile zor…
Bir de dıştan seni çaresiz izlemek… Bir de bunu bana sor.

Mutluluğu seninle hayal etmek de vardı
Hayallerim bir karamsarlığa vardı
En güzel dizeler yazılırdı sana
Yazılırdı seninle geçen her ana

“Bu dar zamanda ne güzeldi seni sevmek 
  Seni aramak, düşünmek hatta özlemek 
  Gözlerinin resminde kaybolurken bile 
  Yorulmak en tatlı çile…”

Bir kederli rüzgâr eser
Ansızın duygularımın sesini keser
Kederli bir yüz kalır senden bana eser
Yaramasa da bir şeye, sen yine de duygularını kalbime ser

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

error: Content is protected !!