Şiir

Ben de Değiştim

Tek suçlu sen değilmişsin, geç oldu anlamam

Seni en başında terk etmeliydim

Çektiğim sancıların hepsi benim hatam

Ben de en az sen kadar değiştim.

 

Dinlediğim şarkılar da kesmiyor hıncımı

Cansız çıkacağım bu viraneden

Güçlükle yazıyorum bu satırları

Yıllar çok şey götürmüş benden.

 

Ben de değiştim tabii, sigaraya başladım

Kokusundan bile nefret ederdim değil mi ?

Boş ver, yokluğuna da böyle alıştım

Sesim boğuklaştı, gözlerim biraz sisli.

 

Ölümü düşünüyorum, bu kaçıncıdır

Gözüm kör olsun bir sevdana zincir vuramadım

Beyaz taşa bir gün benim de adım kazınır

Hiç haberin olmaz, sana ne kadar uzağım.

 

Değiştim herhalde, değişmez olur muyum ?

Kendimi unuttum ama sen hala  ezberimdesin

Mutlusun, gözlerinden okuyorum..

Zaten üzgün olsan, kırmızı hırkanı giymezdin.

 

Rüyalarımda bile kayboluyorum

Çığlıklarla uyanıyorum gecenin bir yarısı

Soranlara iyileştim diyorum,

Ama insan nasıl hazmedebilir yalanı ?

 

Kedilerin başını okşamaz oldum.

Çaresizlik ne kadar acı, nasıl rezil !

Güzel bir çiçektim, açmadan soldum

Ben de değiştim bildiğin gibi değil.

 

Artık şekersiz içiyorum kahveyi.

İşte burası, çok acıyor şurası.

Allah’ım.. göğsümden tren mi geçti

Bu nasıl bir kalp ağrısı ?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

error: Kopyalanmaz, çoğaltılmaz, emeğe saygı!!