Eleştiri,  Felsefe,  Psikoloji,  Sanat,  Şiir,  Toplum

İTİYADA MUHALİF BİR GELİŞME

Ben sosyalist, entellektüel sofraların,

Soru yağmuruna tutulan hocası

Mekteb-i Şeriyye koridorlarının,

Yolunu kaybetmiş sanılan yabancısı

Mazbut ve sıradan sohbetlerin,

Matrud çocuğu…

İtidale uygun değildir,

Zihnimin tahayyüle yolculuğu

Henüz çocuktum

Fikrimde binlerce kargaşa

Sıyrılıp; yaşıtlarımın, oyuncaklarımın,

Hayallerimin arasından

Kaldım fikirlerimle baş başa…

Boğulmamak için kafamın içindeki girdapta

Taklide mi başvurmalıydım ufak çapta

Sonra usulca,

Babamın fikirlerinin yanına kıvrılarak

Babamdan ders alıyordum bu icapta.

Babam;

Öldürecek diye onu, varlığından eksilmesi

Varlığına acz katarak

Başımı bile okşamazdı,

Bir daha bana kızamayacağını sanarak…

Sonra ümidimi kestim,

İhtiramımı kaybedip zihnimden sarsılarak

Anladım ki mümtenidir,

Taklitten bir fikrin doğması

Kim bilir zaten, o taklit edilende

Kimin zihninin yağması

Nice savaşlardan, kavgalardan,

Bozgunlardan geçtim

Ve idrakime düştü de ben;

Öylece anarşist olmayı seçtim…

                                                                                                      ANARŞİST HOCA

 

Bir arada kalmışlığın hikayesi

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

error: Content is protected !!