Şiir

Yorgunluğumun altında yatıyor esirim.

Ne güzel şey seni düşünmek.

Aynı zamanda nefesimin altında yatan anlamsız şeyler.

Güçlüktür bana filanca beslediğin sözleri hatırlıyor olmak.

Üzerimdeki kıyafeti sıyırıp, rüzgarın esen yelini yaşıyor olmak.

Tıpkı uzaktan uzaktan avuç içlerindeki ateşi hissediyor olabilmek gibi.

Ne güzel şey güzergahında kayboluyor olmak.

Belkide bir yerlerden öylece çıkacağına inandığımdandır.

Pencere dolusu çiçeklerin ardından,

Belkide gökyüzünün aralıklarından.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

error: Content is protected !!